This article examines the impact of scientific discourse on shaping the professional speech culture of future philologist-teachers by considering its role as a specialized, semantically rich language that fosters essential communication skills. The research goal was to reveal the main characteristics of oral and written scientific discourse facilitating professional speech culture and empirically investigate the effectiveness of teaching students these discourse conventions in improving academic speaking and writing skills. The research methodology was a theoretical, descriptive, and comparative analysis of scientific discourse, as well as a pre-test/post-test experimental design with a control group in the Professional Speech Culture course with a total of 40 students: 20 in the control group and 20 in the experimental group. The students were required to produce an abstract-style written discourse piece and an oral mini-report before and after instruction in both groups. The students' performance was rated using an analytic rubric on six criteria: terminology, organization, clarity/precision, argumentation, academic register, referencing/intertextuality. The results revealed that discourse instruction has a greater and more consistent impact on students' improvement than regular instruction, especially in clarity/precision, academic register, referencing/intertextuality. Overall, students' mastery of oral and written scientific discourse helps them achieve clarity, precision, and argumentation in communication, which are essential in professional communication, and provides guidelines for improving academic training for future philologist-teachers.

https://doi.org/10.48081/BTOUP3.2026/610-630

2026

Выпуск 3

Integrating the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs) into educational curriculums is essential for many nations to develop globally competent and environmentally responsible citizens. By exploring interactions between individuals and the environment, as a discipline geography offers a critical foundation for fostering sustainability literacy. This study investigated alignment of the themes and learning objectives of the Grade 9 Geography curriculum at the Nazarbayev Intellectual Schools (NIS) with the United Nations Sustainable Development Goals. To implement this, qualitative content analysis was applied,thematic content, curriculum objectives, and learning outcomes were mapped to the SDGs. Findings from the study indicate strong alignment with environmental SDGs (6, 13, 14, 15), moderate integration of economic sustainability (8, 9, 12), and limited coverage of social sustainability themes (3, 5, 10, 11). While the course plan displays awareness of environmental issues, explicit references to the SDGs are limited, and there is a noticeable gap in the implementation of transformative pedagogies. Recommendations of the study include curriculum revision, organizing training sessions for teachers in sustainability pedagogy, and promoting contextually grounded projects to reinforce SDG-oriented education.

https://doi.org/10.48081/BTOUP3.2026/344-356

2026

Выпуск 3

Amidst these international changes we are witnessing in higher education, AI and vibe coding are progressively being adopted as a part of pedagogy. Vibe coding (a concept that appeared in 2025) challenges educators to think about its role in shaping the future of education and the further development of AI-driven instructional methods. Using international research and practical cases, this paper analyzes both the strengths and weaknesses of vibe coding. Particular attention is given to studies implemented at universities abroad; then, strategies can be put forward for adapting such a system to Kazakhstan’s higher education system. This research utilizes qualitative and comparative analysis, with higher education institutions as the main setting for investigations.

https://doi.org/10.48081/BTOUP3.2026/130-143

2026

Выпуск 3

The purpose of this study is to theoretically substantiate the pedagogical mechanisms for the transmission of family traditions from generation to generation in the context of digitalization and globalization, to determine their structural and content model and to determine their effectiveness in the modern socio - cultural space. The research methodology, methods of systematic, structural-functional and comparative analysis were used.In addition, a theoretical review of the scientific literature was carried out, methods of pedagogical modeling, survey, observation and qualitative analysis of empirical data were used.The studyis carried out on the basis of ethnopedagogical and cultural bases.As a result of the study, the main pedagogical mechanisms for the transmission of family traditions were identified: cultural continuity, education through role models, targeted use of digital communication tools, interactive educational technologies and social partnership.Effective forms of promotion of national values in the digital environment have been proposed. The trends of digitalizationand globalization change the content and forms of family traditions, but in the case of systematic organization from a pedagogical point of view, it makes it possible to preserve the continuity of national values.The key factor is the interaction of the family and educational institutions.

https://doi.org/10.48081/BTOUP3.2026/655-671

2026

Выпуск 3

В статье раскрываются дидактические категории процесса обучения и модели процесса обучения, используемые в современных образовательных технологиях. Цель статьи – обосновать модели процесса обучения и установить дидактические категории, на основе которых моделируется процесс обучения в современной дидактике и психодидактике. Автор объясняют, что модели процесса обучения, как показывает их анализ, находятся в иерархической зависимости от вида деятельности, от типа содержания образования, от организационно-деятельностной стороны обучения, а также целей, задач обучения и их результатов. Следовательно, классификация моделей процесса обучения должна быть многомерной, и это снимает многие противоречия, связанные с относением конкретных моделей процесса обучения к той или иной группе. Это достигается за счёт применения многоуровневого анализа, парадигмального метода, методов структурного и функционального анализов, метода моделирования. С позиций системного подхода модели процесса обучения рассмотрены как классификации, построенные на соотношении «класс – тип – вид – разновидность». В статье показана многомерная классификация моделей процесса обучения, позволяющая педагогу-исследователю проектировать процесс обучения как дидактическую систему и разрабатывать составляющие хода учебного процесса. Кроме того, даны модели процесса обучения, на которые педагоги-исследователи могут опираться в разработке педагогического эксперимента, приводить техники рефлексии и обратной связи. В целом, идея статьи состоит в том, чтобы в рамках системного подхода в образовании систематизировать на многомерной основе накопленный в науке опыт моделирования обучения

https://doi.org/10.48081/BTOUP3.2026/734-754

2026

Выпуск 3

Зерттеуде нейропедагогиканың жаңа мүмкіндіктері мен оны оқытудың мақсаттары, міндеттері және ерекшеліктері қарастырылған. Мектепке дейінгі білім беру жүйесінде нейропедагогиканың білім беру теориясы мен практикасы үшін қосатын жаңа білім саласы негізінде ғылыми дамуының қажеттілігі атап өтіледі. Нейропедагогиканы зерттеуші ғалымдардың еңбектері негізінде оның даму және оқу тәжірибесіне ену тарихы, нейроғылымдар аясындағы соңғы деректер, нейробілім нәтижелерінің негізінде балалардың жеке ерекшеліктерін ескеру мүмкіндіктері баяндалады. Баланың танымдық және жеке дамуына бағытталған білім беру үдерісін ұйымдастыру үшін маңызды нейропедагогиканың негізгі идеялары сипатталады. Нейропедагогика мидың атқаратын рөлін қарастыратындықтан, оқу үдерісінде тікелей баланың танымдық және жеке тұлғалық дамуына бағытталғандығы туралы айтылып, нейропедагогиканың негізгі параметрлерге жауап берудегі маңыздылығына талдау жасалған. Нейропедагогика ми туралы басқа ғылымдармен байланысын ескере отырып, мидың білім мен дамудағы психологиялық үдерістерін ұйымдастыруда теориялық және практикалық білімді қолдану мүмкіндіктерін қарастыруға мүмкіндік береді. Мақаланың тәжірибелік бөлімінде нейропедагогикалық жаттығулар негізінде бағдарлама құрылып, оның тиімділігін анықтау мақсатында диагностика жүргізілді. Бағдарламаның тиімділігі эксперименттік және бақылау топтарындағы тәрбиеленушілердің когнитивті, әлеуметтік, эмоционалды даму деңгейімен анықталды.

https://doi.org/10.48081/BGQF2090

2026

Выпуск 2

Мақалада әлеуметтік даму парадигмаларын қайта қарауды талап ететін жаһандық экологиялық дағдарыс жағдайында экологиялық білім берудің заманауи тәсілдері талданады. Авторлар білім беру процестеріне технологиялық және моральдық аспектілерді интеграциялау арқылы экологиялық сананы қалыптастыру қажеттілігін негіздейді. Мақалада Қазақстан Республикасындағы ауа мен судың ластануы және тұрмыстық қалдықтарды қайта өңдеудің төмен деңгейі сияқты негізгі экологиялық мәселелер қарастырылып, экологиялық білімнің маңыздылығы көрсетілген. Сондай-ақ, экологиялық тәрбиені дамытудың тарихи негіздері, оның ішінде 1998 жылы Экологиялық білім беру тұжырымдамасын қабылдау және экологиялық мәдениетті насихаттаудағы үкіметтік емес ұйымдардың рөлі көрсетілген. Қазіргі таңда экологиялық дағдарыс пен климаттың жаһандық өзгеруі Қазақстан Республикасындағы ең өзекті мәселелердің бірі болып табылады. Бұл мәселелерді шешуде басты рөл атқаратын факторлардың бірі – экологиялық білім беру және экологиялық сананы қалыптастыру болып отыр. Әсіресе, биология, химия және география сабақтарында экологиялық мәдениетті дамыту жас ұрпақты жауапты табиғат қорғаушысына айналдырудың негізгі құралы болып табылады. Қазақстанның қоршаған ортасына төнген қауіптер, соның ішінде ауаның, судың және топырақтың ластануы, тұрмыстық қалдықтарды өңдеудің төмен деңгейі жас ұрпақтың экологиялық білімін жетілдіру қажеттілігін арттырады. Мақалада жоғары сынып оқушылары арасында экологиялық білім берудің белсенді әдістерінің тиімділігін бағалау үшін жүргізілген эксперименттің нәтижелері келтірілген, мысалы, жобалық оқыту, квесттер, экскурсиялар. Зерттеу эксперименттік топтағы білім мен экологиялық мінез-құлықтың айтарлықтай жақсарғанын көрсетеді, бұл экологиялық жауапкершілікті арттыруда белсенді оқытудың тиімділігін растайды. Авторлар экологиялық саналы мінез-құлықты қалыптастыру және тұрақты дамуға қол жеткізу үшін жүйелі және үздіксіз экологиялық білім беру қажет деген қорытындыға келді.

https://doi.org/10.48081/BGQF2082

2026

Выпуск 2

Бұл мақала математика пәнін оқытуда мобильді қосымшаларды қолданудың педагогикалық аспектілерін жан-жақты талдауға арналған. Қазіргі заманғы цифрлық технологиялардың білім беру үдерісіне интеграциялануы білім сапасын арттыруға жаңа мүмкіндіктер ашуда. Алайда, бұл үдеріс көптеген әдістемелік, техникалық және педагогикалық кедергілермен қатар жүруде. Мақалада мобильді қосымшалардың математиканы оқытудағы артықшылықтары мен шектеулері жан-жақты қарастырылады. Олардың ішінде күрделі математикалық ұғымдарды түсінуді жеңілдету, оқушылардың мотивациясын арттыру, графиктерді визуализациялау және есептерді автоматтандырылған түрде шешу сияқты мүмкіндіктер ерекше атап өтілді. Wolfram Alpha, GeoGebra, Mathway сияқты қосымшалардың интерактивтілікті қамтамасыз ететіні, ал Kahoot, Quizizz сияқты платформалардың геймификация арқылы білім беру тиімділігін арттыратыны зерттелді. Сонымен қатар, мақалада мобильді технологияларды қолданудың қиындықтары мен шектеулері де анықталған. Педагогтердің цифрлық сауаттылығының төмендігі, әдістемелік ұсынымдардың жеткіліксіздігі, қосымшалардың кейбір маңызды функцияларының болмауы және техникалық қиындықтар басты кедергілер ретінде көрсетілген. Әсіресе, мобильді қосымшаларға тәуелділік оқушылардың математикалық есептерді өздігінен шешу қабілеттерін төмендетуі мүмкін екендігі атап өтілді. Зерттеу нәтижелері білім беру сапасын арттыру және мобильді технологиялардың әлеуетін толық пайдалану бағытында маңызды шешімдер ұсынады.

https://doi.org/10.48081/BGQF2078

2026

Выпуск 2

В условиях цифровой трансформации образования образовательные электронные ресурсы (ОЭР) становятся неотъемлемой частью учебного процесса, обеспечивая его интерактивность, адаптивность и доступность. В данной статье рассматриваются ключевые аспекты применения образовательных электронных ресурсов в обучении физике, их влияние на развитие ключевых компетенций учащихся, повышение мотивации и индивидуализацию образовательного процесса. Проведен анализ предпочтений учителей физики в использовании различных видов ОЭР, в том числе видеоуроков, виртуальных лабораторий, онлайн-тестирования, интерактивных симуляций и электронных учебников. Представлены результаты опроса, позволяющие распространенность и эффективность использования цифровых инструментов в образовательной практике. Отмечено, что наиболее востребованными являются видеоуроки и виртуальные лабораторные работы, тогда как интерактивные симуляции и специализированные приложения применяются значительно реже. Сделан вывод о необходимости дальнейшей адаптации цифровых образовательных ресурсов к учебным программам, повышения уровня цифровой грамотности педагогов и разработке боле интерактивных и адаптивных инструментов, способствующих углубленному изучению физических явлений. Выявленные тенденции подчеркивают значимость использования ОЭР в образовательном процессе и необходимость совершенствования методик их внедрения для повышения качества физического образования.

https://doi.org/10.48081/BGQF2076

2026

Выпуск 2

В эпоху цифровизации образования внедрение современных технологий в преподавание казахской детской литературы становится важным элементом учебного процесса. Данное исследование направлено на анализ влияния цифровых образовательных ресурсов на уровень читательской грамотности и вовлеченности учащихся. Проведенный сравнительный анализ традиционных и цифровых методик преподавания выявил, что использование мультимедийных платформ, интерактивных образовательных технологий и цифровых библиотек способствует повышению интереса к литературе, развитию аналитического мышления, критического восприятия текста и формированию комплексного подхода к анализу художественного произведения. Однако существует риск поверхностного восприятия информации из-за гипертекстуальности, фрагментарности подачи материала, доминирования визуального контента и снижения роли текстового анализа. В связи с этим обоснована необходимость разработки сбалансированных методик, сочетающих традиционные литературоведческие подходы с цифровыми инструментами, включая геймификацию, виртуальные экскурсии и онлайн-дискуссии. Особое внимание уделено адаптации цифровых технологий к образовательным условиям сельских школ, где доступ к инновационным ресурсам ограничен. Полученные результаты подчеркивают значимость комплексного подхода, позволяющего сохранить культурное наследие, повысить уровень читательской грамотности учащихся и расширить возможности персонализированного обучения, учитывающего индивидуальные особенности восприятия информации.

https://doi.org/10.48081/BGQF2056

2026

Выпуск 2